Antik kentin can damarı, Geç Bizans Dönemi'nde ana kayaya oyularak yapılmış Kadifekale Sarnıç, 2650 metreküpe kadar su depolama kapasitesiyle yaklaşık 15.000 kişinin su ihtiyacını karşılayabiliyormuş. 20 adet fil ayağı tarafından taşınan kemerli ve haçvari bir üst yapıya sahip. Kuzey duvarı üzerine temizlik, onarım gibi nedenlerle giriş ve çıkışı sağlayan merdivenli bir geçit yapılmış.
Antik dönemin su mühendisliği ve mimarisiyle tarih boyunca seyyahların ilgisini çekmiş. Kâtip Çelebi, 'Eski kalenin 40 direkli ve yer altında sarnıcı vardır' diye yazarken, yine aynı yüzyılda İzmir'i ziyaret eden Fransız Robert De Dreux 'Burada çok güzel bir sarnıç gördüm. Sarnıç tıpkı kiliseler gibi tonozlar üzerine inşa edilmiştir' diye kayıt düşmüş. 18. yüzyıl gezginlerinden arkeolog Richard Chandler ise, 'Büyük bir su sarnıcı vardır, çatı kemerlidir ve payandalarla desteklenmelidir' diyor sarnıç hakkında.
Bizans ve Osmanlı dönemlerinde kalenin su ihtiyacını karşılayan sarnıç, 18. ve 19. yüzyıllara gelindiğindeyse artık kullanılmıyormuş. Günümüzde İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından restore edilerek yarı açık müze ve sergileme alanı olarak kente kazandırılması hedefleniyor.
KAYNAK: VÄ°SÄ°T Ä°ZMÄ°R
KADİFEKALE BİZANS SARNICI – KONAK MERKEZ Fotoğraf Galerisi
CAM%C4%B0%C4%B0%202.jpg)
