Ä°zmir’in  KemalpaÅŸa-Torbalı Yolu üzerinde kurulmuÅŸ olan Nazarköy, doÄŸal, tarihsel ve kültürel zenginlikler açısından önemli yörelerimizden biridir. Köyün gelir kaynaklarından birisi hatta belki de en önemlisi tüm çevre tarafından bilinmekte olan “nazar (göz) boncuÄŸu” imalatıdır. 1940’larda baÅŸlayan ve köy halkı arasında gittikçe yaygınlaÅŸan nazar boncuÄŸu zanaatı köy ekonomisine önemli gelir saÄŸlamasının yanında,  köyde iç turizmi canlandırmış, sosyal hayatın geliÅŸmesine katkıda bulunma potansiyeline sahiptir. Ancak son yıllarda yok olmaya yüz tutmuÅŸ bu potansiyelin tekrar hatırlanması ve desteklenmesi gerekmektedir.

Tarihçesi, KuruluÅŸu ve Konumu

150 yıl kadar önce Anadolu’da göçebe hayatı yaÅŸayan “Yörük”lerden kabul edilen, yaz mevsiminde BozdaÄŸ yaylalarında, kışın ise Torbalı ilçesi civarında konaklayan Celal oÄŸlu Mahmut ile KardeÅŸi Topal Ä°sa namıyla tanınan Ä°sa YörükoÄŸlu tarafından kurulmuÅŸtur. KemalpaÅŸa-Torbalı karayolunun 5. Km’sinde yolun batı tarafında, yoldan 1 km kadar içeride Nif dağının yamacında engebeli bir arazide kurulmuÅŸtur. Karayolundan köye kiraz, ceviz, zeytin ve nar aÄŸaçlarının arasından geçilir. YeÅŸilin, doÄŸanın insanları kucakladığı bir köydür Nazarköy.

Köyün el sanatı “nazar(göz) boncuÄŸu” atölyeleri özellikle yerli turistlerin ilgisini çekmekte, doÄŸa sporları dernekleri tarafından köyde bulunan kanyona hafta sonları yürüyüÅŸler düzenlenmektedir. Köy piknik alanları ve dinlenme tesisleri açısından zengindir. Nazarköy’de  yaklaşık 1940’lardan bu yana Nazar BoncuÄŸu Ocakları’nda cam süs eÅŸyalarının yapıldığı ve bu geleneÄŸin hala sürdüÄŸü bilinmektedir. Köylülerin bu mesleÄŸi Arap Selim lakabıyla tanınan Selim ustadan öÄŸrendikleri ifade edilmektedir. MesleÄŸi köy halkının birbirlerinden öÄŸrenmesiyle 2000li yıllara kadar köyde yaÅŸayan tüm ahalinin emek verdiÄŸi Nazar boncuÄŸu üretimi baÅŸlamıştır. Nüfusu yaklaşık 350 kiÅŸi olan köyde bulunan 12 adet ocak ve atölyelerin sayısı son yıllarda sayıları oldukça artan Çin malı eÅŸyalarının yerli pazara girmesi karşısında altı (6)’ya düÅŸmüÅŸtür.  Atölye sahipleri çok zor koÅŸullarda çalışmalarına raÄŸmen bu ata mesleÄŸini ve kültürü yaÅŸatmak için yoÄŸun çaba göstermektedir.