Tarihi Mekanlar Kişisel Ansiklopedi Erol ŞAŞMAZ
  İZMİRİN ENDÜSTRİ MİRASI
  İZMİRİN ÖZEL MEKANLARI
      ÇİĞLİ
      NARLIDERE MEKANLARI
      GÜZELBAHÇE MEKANLARI
      GAZİEMİR MEKANLARI
      KINIK MEKANLARI
      KARABAĞLAR MEKANLARI
      BERGAMA MEKANLARI
      BORNOVA
      MERKEZ MEKANLARI
      MENEMEN MEKANLARI
      TİRE
      ALİAĞA MEKANLARI
      BALÇOVA MEKANLARI
      BAYINDIR MEKANLARI
      BAYRAKLI MEKANLARI
      BEYDAĞ MEKANLARI
      BUCA
      ÇEŞME MEKANLARI
      DİKİLİ MEKANLARI
      FOÇA
      KARABURUN MEKANLARI
      KARŞIYAKA MEKANLARI
      KEMALPAŞA
      MENDERES MEKANLARI
      ÖDEMİŞ MEKANLARI
      SEFERİHİSAR MEKANLARI
      SELÇUK
      TORBALI
      URLA MEKANLARI
  İZMİRİN İLÇELERİ
  İZMİRİN CAMİLERİ
  İZMİRİN KİLİSELERİ
  İZMİRİN ANITLARI
  İZMİRİN ŞEHİTLİKLERİ
  İZMİRİN HANLARI
  İZMİRİN HAMAMLARI
  İZMİRİN KAPLICALARI
  İZMİRİN ÇEŞMELERİ
  İZMİRİN SU KEMERLERİ
  İZMİRİN KÖPRÜLERİ
  İZMİRİN KALELERİ
  İZMİRİN SAAT KULELERİ
  İZMİRİN TÜRBELERİ
  İZMİRİN MEDRESELERİ
  İZMİRİN KERVANSARAYI
  TARİH VE KÜLTÜR TURİZMİ

Mail listemize abone
olun, güncel
yayınlarımızdan
haberdar olun!

Bunun için,
Lütfen mail adresinizi girin.
  Ana Sayfa   |  İletişim   
ESKİ KALABAK KÖYÜ -ALİAĞA

1770 yılında kurulan Kalabak köyü, İzmir İl Merkezine 80, Aliağa İlçe Merkezine 20 Km uzaklıktadır. Denizden yüksekliği (Rakım) 100 metredir.

Mahalle, 1890 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri İzmir ili Menemen ilçesine bağlı olan köy, 21 Ocak 1982 tarihinde, yeni kurulan İzmir ili Aliağa ilçesine bağlanmıştır. 1984 yılında Büyükşehir olan İzmir’de, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köy ve beldelerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aliağa Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.

Kırsal alanlara sunulan iş, eğitim, sağlık gibi konulardaki olanakların kısıtlılığı, ülkenin tarım politikasının köylüyü destekleyici bir nitelik yansıtmaması, mevcut yapıların güncel yaşam koşullarını yanıtlamakta yetersiz kalması gibi durumlar kırsal alanların terk edilmesine yol açan önemli faktörlerdendir. Kırsal alanların terk edilmesi, yani oradaki yaşamsal sürdürülebilirliğin ortadan kalkması, giderek geleneksel dokunun yıpranıp yok olmasına, fiziksel sürdürülebilirliğin de zamanla azalmasına neden olmaktadır.

Köy Evleri

Köydeki konutlar genellikle tek katlı olmakla birlikte, az sayıda “hanay” denilen alt katı depo, üstü ev olan yapı da vardır. Evler, Türk evi karakteristiklerini yansıtan, yalın kırsal yapılardır. Evlerin büyük bölümü kullanılmadığından bakımsız kalmakta ve yıpranmaktadır. Yerleşimde harabe durumuna gelmiş kısmen izleri algılanan örnekler de görülmektedir. Evlerin parsel büyüklüklerine bakıldığında, 70 ila 300 m2 arasında değişen çok farklı büyüklükte parseller olduğu görülmektedir.

Özgün durumda genellikle tek katlı ve düz damlı olan evlerin üst örtülerinin yıpranmasına, cephe ögelerinin yok olmasına neden olmuştur. Evlerin bir kısmı üst örtüleri dışında tümüyle ayakta iken, bazıları zaman içinde harabe durumuna dönüşmüştür. Bununla birlikte halk hayvancılık uğraşını sürdürmeyi bırakmamış ve evler hayvan barınağı olarak kullanılmış ve kullanılmaktadır.

Köyde okul olmasına rağmen taşımalı eğitim uygulandığından eğitim çağındaki köydeki çocuklar madur durumdadır.

Kaynak: Mimarlık, Planlama ve Tasarım Alanında Yeni Ufuklar
Fotoğraflar: Erol Şaşmaz
ESKİ KALABAK KÖYÜ -ALİAĞA Fotoğraf Galerisi